දැන්වීමයි !

ප්‍රේමයෙන් අත් හැරුණු පසු බෝ පළුදු වුණු හදවතක්

ස්නේහයේ කටු ඇඹී ලේ ගැලු සිදුරු වුණු හදවතක්

අවැසි නම් විමසන්න ඉරුණු තැන් නොපෙනෙන්න

වසා නිමකළ හදවතක් විකිණීමට තිබේ

මගදි හමු වු වෙදැදුරෙක් මෙය පිළිකර කර තිබේ..

මම හිටියෙ නිර්වාණය ලබන්න

ඔන්න මෙන්න කියලා

ඒ වගේ සැහැල්ලුවක්

ඒ වගේ තෘප්තියක්

ඒ වගේ සතුටක්

මට මීට කලින් දැනිලා තිබුණෙ නෑ.

ඒ මොහොතින් ඊළඟ මොහොත වෙනස් වුණේ ඉතා සියුම් විදිහට

මාව දෝරෙ ගලනවා

මම සැනසෙනවා

මම පාවෙනවා

මට දැනෙනවා මා තුළින් මාව උතුරනවා

පෙම්වත; පෙම්පත් එවා සුළගේ ගිය පසු ජෑම් ගහ හෙවණට වී හඬන්නද මම පටු වේවැල් පුටුවේ කිටි කිටියේ හිරවීගෙන දෑත මුහුණේ ඔබාගෙන

පැරැණි දළ සේයා ඊට මතක, මතක් කරමින් ගස්ස ගස්සා පටු උරහිස් හඬන්නද? හඬනවා මෙන් හඟවන්නද?

පිළිතුරක් දෙන්න හොවෙහෙසන ඔබ පවා ආහනියෙන් පුරවන්න

‘ඒ පෙමපත් මා ලියුවේ නොවේ’ කියන්නට නොපැකිළෙහ ඔබ පවා තිගැස්වන්ත

හඬන්නද මම?

ඔව්!! අර ජෑම් ගහ හෙවණටම වී…

මෙහෙම ලියන්න වචන එන්නේ කොහෙන්ද ?”

“හදවතින්…”

“ඒ ගැන කියන්න.”

” හදවත හරහා ඇවිදින්න කියන එක පහසු දෙයක් නෙවෙයි. අපේ හදවත් මත ඇවිදපු අය විතරක් නෙවෙයි දුවපු අයත් අපිව රිදවලා තියෙනවා ගොඩක්. රිදුම එන්නේ කොතැනින්ද කියල කියන්න ගොඩක් අය දන්නෙ නැහැ. ඒක ඉතා ගැඹුරින් මතුවෙන්නේ; හරියට ආගාධයකින් වගේ. ඒ ආගාධයට පනින්නේ නැතිව ඒක අපිට දැන ගන්න බැහැ. තමන්ගේම මාවතකින් ඒ ගැඹුර පියමං කරපු හදවත් වලින් තමයි මෙවැනි දිලිසුම් වචන එන්නේ. පෙපර්මින්ට්