Showing 33–64 of 506 resultsSorted by latest








“අනෙ මයෙ අඅක්කන්ඩ් මයෙ හිත වාවන්නෙ නැ උබලාට
වුන මේ විපත මතක් වෙලා… ඇත්තටම උඹව මැරුවෙ කවුද මයෙ අම්මා.”
කියමින් සමදරා කඳුළු සලන්න ගත්තේ එතෙක් කල් තමන් කිසිදාක නොදැකපු තමන්ගෙම සහෝදරී ගැන උපන් අනුකම්පාවෙනි. ඇයගෙ ආත්මයට සැනයිමක් නොලැබ මෙලෙස සරන්නෙම ඒ අකාලයේ සිදුවුන මරණය නිසාවෙන් බව ඇය දනි. කවුරු නමුත් එ කළෙ අපරාධයකි. ඔවුන්ට කිසිදාක සමාවක් නොදිය යුතූ බව ඇය තරයෙම සිතූවාය.
“නඩා ඉදින් මයෙ නගා උඹ ඇඩුවා කියලා අයෙ මගෙ ඊණ වන්නෙ නැතුවා.”
“එක මං දන්නවා මගෙ රත්තරනෙ ..එත් මට වාවගන්න බැ උබට මේ මොකද වුනෙ.”
“එක මහා දිග කතාවක් නගා…දැන් මං ඒ කතාව කියවන්න. පටන් ගත්තොත් එළිවෙයි මයෙ නගා දැන් නිදාගන්න. උබට මහන්සියි නොවැ.”
‘එත් මට දැනගන්න ඕනි උබට මේ වින කොරෙ කවුද කියලා.. අක්කන්ඩ් .’

”ඇත්තටම බහිර්ජෝ උඹ දන්නවද මගෙ අම්මලා කෝ කියලා..? ඒ ගැන මට කවුරුත් හරියට මොකුත් කියන්නෙ නෑනෙ.. එක අතකට නැති අය ගැන හිතලා වැඩකුත් නෑනේ.. නේද බං..?”
බහිර්ජ මගෙ පපුව උඩට ආවේ කලු පාට කකුල් හෙමින් හෙමින් තිය තිය. හරියට කවුරුත් නැතත් මම ඔයාට ඉන්නවා කියන්න වගේ. මගෙ ඇඟ උඩටම ඇවිත් මගෙ මූණ දිහා ටිකක් බලන් හිටියෙ දුකින් වගේ. කලු පාට උල් හොටක් තිබ්බට කවදාවත් මට හීරීමක්වත් කරලා නෑ. කකුල් වුණත් මගෙ ඇඟේ තියන්නෙ හරිම පරිස්සමට.
“මේ ගමේ කොච්චර ලස්සන කුරුල්ලො ඉන්නවද.. ඒත් මං ආදරේ උඹට විතරනේ..’
එහෙම කිව්වම බහිර්ජ ඔළුව මගෙ නිකටේ අතුල්ලන්න ගත්තේ මගෙ ආදරේ ඌට තේරෙනවා වගේ..
” බහිර්ජ උඹට මේ මාලේ කරදරයක් නෑ නේද, පූසන්ටනම් බෙල්ලට මාල දාන්න හොඳ නෑ කියලා ආච්චම්මා කිව්වා. ඌට එතකොට ඉව අඩු වෙනවලු. උඹටත් එහෙමද කොල්ලො. එහෙනම් ඕක අත්තක පටලලා හරි කඩා ගනින්.”
“ඔයා දන්නවද.. හෙට මං ගමනක් යනවා.. ඔයාත් එනවද යන්න..?”
“ක්රැව්.. ක්රැව්..”

අම්මගෙ මරණෙට සාධාරණේ ඉෂ්ඨ කරන්ඩ නම් උඹට මාව මරන්ඩ වෙනවා. මොකද තමන් පණ වාගෙ ආදරේ කරන මනුස්සයා වෙනත් ගැනියෙකුගෙ අතින් ඇල්ලුවත් ඒක ඒ ගැනිට දරන්ඩ බැරි තරම් වේදනාවක් වෙනවා. මිනිහ එක්ක රණ්ඩු කරන්නේ ඒ වේදනාව දරා ගන්ඩ බැරි හින්දා. උඹේ අම්මත් ඒ විදිහට අප්පච්චි එක්ක රණ්ඩු කරන්ඩ ඇති.. හැබැයි අම්මගෙ මරණෙට සාධාරණේ ඉෂ්ඨ කරන්න මට පිස්තෝලෙ දික් කරලා වැඩක් නෑ. මිනිහෙක් බලනවා පවුල් ජීවිතේ ඇතුළෙ තියෙන පුංචි පුංචි හිල්වලින් රිංගලා ගිහින් කොහාට හරි හේත්තු වෙලා, අර හිල් මහ විශාල අගාධ විදිහට ලෝකෙට පෙන්නන්ඩ…”
“අම්මට වරදක් කරා නං මං මගෙ අප්පච්චි වුණත් මරනවා…”
“සමහර විට ඒ මනුස්සයා ඒක දැනගෙන වෙන්ඩ ඇති අතුරුදහන් වෙන්ඩ ඇත්තෙ..”

හිරිමල් වයසේ ඉන්න ආඩම්බරකාර රධ්යගේ හිතේ, දුඹුරු පාට ඇස් දෙකකට ආදරේ පැළවෙන්න පටන්ගත්තේ අදක ඊයෙක නෙමෙයි. අවුරුදු කීපයක්ම හිතේ හිරකරගෙන උන්නු වචන එකසැරේ කියන්නෙ කොහොමද, එතැනින් එහාට ජීවිතේ කොයි විදියට වෙනස්වෙයිද, තමන් වටේට කුණාටු කීයක් කැරකෙයිද, රධ්යට අදහසක් නොතිබුණ තරම්. කොහොමනමුත් දුඹුරු ඇස් අස්සේ තමන් වෙනුවෙනුත් ආදරයක් දලුලනවා බලන් උන්නු රධ්යගේ හදවතේ පිරුණු සතුට මේ තරම් කියලා වචනෙන් විස්තර කරන්න බැරිතරම්.
ජීවිතේට වැහැපු මුරුගසන් වරුසා ගණනකට මූණදීපු වරද්, පායාවි කියලා බලන් උන්නු ළා හිරු කිරණ වුණේ ඉස්කෝලෙ හිටපු ආඩම්බරකාරම ඇස්! රධ්යගේ හිතේ දලු දාන ආදරේ තමන් වෙනුවෙන් කියලා දැනෙන හැම වතාවකම වරද් උන්නේ පුදුමාකාර සතුටකින්. උද්යෝගයක් නැතුව ගෙවුණු උසස්පෙළ ජීවිතේ ආයේ මුල ඉඳන් විඳින්න ගත්තු වරද්, යාළුමිත්රයන් අතරේ ආයේ අලුතින් ඉපදුනේ රධ්ය නිසයි කියලා නොදන්න කෙනෙක් නැති තරම්.
වසන්තයේ පිපුණු මල් පරවෙලා පෙති හැලෙන වග දැනන් උන්නත්, වසත් සමය අවසන් වෙලා සීත කාලය පටන්ගන්න වග දැනන් උන්නත්, මේ තරම් ඉක්මනින් සීත කාලය එන වග, වසන්ත කාලේ පුරාම ඇඟ ඇතුළේ තටුගහපු සමනල්ලු එකින් එක මැරි මැරී බිම වැටෙන වග පිළිගන්න අකමැති වුණා.
අල්ලගන්නත් අමාරු, අතාරින්නත් අමාරු ඒ සීත කාලේ පටන්ගන්න කලින්…
මේ, වසන්තේ පිපුණු සේපාලිකා මල් සුවඳට ඉඩ!

එහේ රෑට ඇවිදින එක මාර ආතල් වැඩක්.
රෑ එහෙම යද්දී කීප තැනකින් චූටි කොට කලිසම් ඇඳ ගනිපු, එහෙමත් නැත්නම් ඇඟෙන් හතරෙන් එකක් විතරක් මොකක් හරි පොඩි රෙදි කෑල්ලකින් වහගත්තු ලස්සන ගෑනු ලමයි අපිට කතා කරනවා, අපි කාලෙක ඉඳන් දන්නවා වගේ. වැරදිලා හරි ඒ කෙනෙක් දිහා බැලු වොත් දුවගෙන ඇවිල්ලා අතේ එල්ලෙනවා අපිත් එක්ක අවුරුදු ගනනක ප්රේම සම්බන්ධයක් තිබිලා අද ගෙදරින් කැමැත්ත දුන්නා වගේ. එකෙන් අමුතුම ලල් එකක් තියෙන්නේ. එච්චර සුදු කෙල්ලෙක් මගේ අතින් ඇල්ලු වමද කොහෙද?

මොකද්ද ඉක්කි මේ නෙයියාඩගම?
අපිට පාරක තොටක යන්න නැද්ද? සේසිරි ඔච්චර ඉවසුවා ඇති. වෙන මිනිහෙක් නම්
ගුටි කෙළියක්!
ඉක්කි… කොටින් කියන්නං, ආයෙ නම් මේ පළාතේ නාවට කමක් නෑ!”
මට වචනයක්වත් කියන්න ඉඩක් ලැබුණෙ නෑ, නෙලුම් මුලකුත්
නැති අගකුත් නැති හුඟක් කියලා හුස්ම ගත්තා.
“බැරිම තැන මේ උඹට එන්න කියලා ලියුම දැම්මෙ… මේක ඉවරයක් කරගන්න! ඉක්කි, උඹ මට දුන්නෙ අර මිනිහගෙ සල්ලිද? දන්නවා නම් අපි හිඟාකෑවත් ඒවා ගන්නෙ නෑ. අපිව පාච්චල්
කරන්ඩ එපා ඒකාට මේකාට. මං කිව්වනෙ මේ බඩු මුට්ටු විකුණලා
හරි ඔව්වා ගෙවනවා කියලා. අපෙන් සල්ලි ඉල්ලන්ඩ ඌ එවන්ඩ, උඹට ලැජ්ජා නැද්ද? ආයෙ
ආවොත් ඇත්තමයි අඬු කඩනවා!
එතකොට උඹට අබ්බගාතයෙක් තමා බඳින්න වෙන්නෙ. කෙළින් කතා කරපං ඉක්කි උඹම…! ආයේ
තෝල්කයො මොකටද…”
“නෙලුම්! කියන මඟුලක් තේරෙන්ඩ කියනවද? ඇඟට කඩා පනින්ඩද මට මේ ලහියෙ එන්ඩ කිව්වේ?”
“රඟපාන්ඩ එපා ඉක්කි! උඹ අර කොල්ලාව එව්වේ සේසිරිව බය කරලා සල්ලි ගන්ඩද? සේසිරිට තර්ජනේ කරලා…? ඌ උඹට ලොකු ඇති! මට නං ඔය සෙප්පඩියා ලොකු නෑ…!

ඔහු ඒ වෙඩි පහරින් මියගියේය. මම වසර විස්සක්ම මියයමින්, ජීවත්වෙමින් මියයමි. ඔහු ජූලියස් සීසර් විය. මම මාර්ක් ඇන්ටනි වෙමින් ලෝකයාගෙන් ගැරහුම් වින්දෙමි. සීසර් මරාදමන්නට හැටදෙනෙකු එක්වන වගක් පවසා තිබිණි. එහෙත් ඔහුගේ ශරීරයේ තිබුණේ පිහිපහර විසි තුනක් පමණි. මත්පැනින්ම දවස ගෙවූ ක්ලියෝපැට්රාගේ පාෂයේ බැඳුණු ජූලියස් සීසර් රෝම අධිරාජ්යයේ උන්නතිය වෙනුවෙන් කළ යමක් නැත. සීසර් වීරයකු යයි මට නොසිතේ. ඔහු මාර්ක් ඇන්ටනි විසින් වීරයකු බවට පත්කරනු ලැබුවා පමණි.
මම මොහොතකට මොන්තක්රිස්ටෝ සිටුවරයා වෙමි. එසේම, වසර විස්සකට ආසන්න කාලයක් සිරගතවද සිටියෙමි. එකම වෙනස, මා ඔහු මෙන් සිරෙන් පැන රහසේ මුහුදේ පිහිනා වෙස් මාරුකරගෙන ජීවත් නොවීම පමණය.

සිය පවුල් පරිසරයේ වන අනේක ගැටුම් මධ්යයේ හැදී වැඩුණු ලිලී, බොස්ටන් කරා පැමිණෙන්නේ තමා සිහින මැවූ ස්වාධීන ජීවිතය ගොඩනඟාගැනීමටයි. එහෙත් තරුණ, කඩවසම් ස්නායු ශල්ය වෛද්යවරයකු වන රයිල් කින්කේඩ් මුණගැසීමත් හා සමඟ සියල්ල වෙනස් වේ. ප්රේම සබඳතා කෙරෙහි අතිශය අකමැත්තක් දක්වන රයිල්ගේ සිත
ඇද-බැඳගැනීමට ලිලී සමත් වන්නීය.
එහෙත් සියල්ල යහපත් ලෙසින් සිදුවෙමින් පවතින විට, ලිලීගේ අතීතය ඇයට යළි සිහිගන්වමින් ඇගේ ප්රථම ප්රේමය වූ ඇට්ලස් කොරිගන් අහඹුවකින් ඇයට හමුවේ. ඔවුන්ගේ ඒ හමුවීමෙන් තමා වළදැමූයේ යැයි ලිලී සිතූ හැඟීම් හා අභියෝග යළිත් ඇය අබිමුවට ගෙන එනු ලබයි.
සියලු ගැටලු මධ්යයේ පවා ආදරයේ, ස්වශක්තියේ සහ වේදනාවේ සංකීර්ණතා සියල්ලට මුහුණපෑමට ඇයට සිදුවේ. ඒ අතරම, අනාගතය ගොඩනැඟීමට නම්, අතීතය අත්හළ යුතු බව ඇය ඉගෙනගනියි.
හද සසල කරවන, සංවේදී කෘතියක් වන It Ends with Us හරහා ආදරය, ජීවිතය සහ විෂම චක්රවලින් නිදහස් වීම පිළිබඳ අපූර්ව කතාන්දරයක් දිගහැරේ.

දුම්රිය අනතුරකින් මියයන තරුණියක් හා තරුණයෙක්!
ඒ හුදෙක් සියදිවි නසාගැනීමක්ද?
නැතහොත්, මුළාවකින් වසන් කළ සූක්ෂ්ම ඝාතනයක්ද?
මේ සිදුවීම, බරපතළ අපරාධ විමර්ශන අංශයේ අවධානයට ලක්වීමත් සමඟ මෙරිල් අයිවරි, නිශේල්ය අවකාශි හා සේජ් තුහිනසර සම්භාවිතාවන් ගණනයට එළැඹෙති.
සත්යය සොයා යන අතරම, තම ජීවිතය ගලවාගැනීමේ අභියෝගයට මුහුණදීමටද ඔවුන්ට සිදුවෙයි.
මරණකරු නිශාක්යා අයේෂ්වරී තබා යන එක් හෝඩුවාවකි – එක් සංකේත නාමයකි.
කැමීලියා.
ඒ සියල්ල හෙළිකරන යතුර විය හැකිද?
නොමැති නම්, පරීක්ෂකයන් තිදෙනාගේ ඉරණම තීරණය කරන සාධකය විය හැකිද?
ඒ, සැබැවින්ම පෙනෙන පරිදිම අවිහිංසක කැමීලියාවක්ද? නැතහොත්, වෙස්වළාගත් බාඳුරාවක්ද?

සාරා මෝර්ගන් වොෂින්ටන් නගරයේ වෙසෙන අතිදක්ෂ, අති ජනප්රිය විත්තියේ නීතිඥවරියකි. වයස අවුරුදු තිස්පහක් ගතවන විට සමාගමක හවුල්කාරියක් වන්නට තරම් ශූර වූ ඇගේ ජීවිතය ගලායන්නේ, ඇය සැලසුම් කළ අයුරින්මය.
එනමුදු, ඇඩම් මෝර්ගන්ගේ ඉරණම ඒ තරම්ම සුන්දර නැත. අසාර්ථක ලේඛකයෙකු වූ ඔහු බලාපොරොත්තු වන පරිපූර්ණ පවුල් ජීවිතය ඔහුට හිමි නොවීය.
සාරා මෝර්ගන් රැකියාවට සිය ජීවිතය දියකර හරින විට, ඇඩම් මෝර්ගන් සිය කාලයෙන් වැඩි කොටසක් සිය විවේක නිවහනේ ගතකරන්නට නැඹුරු වෙයි.
පුරා වසර දෙකකට ආසන්න කාලයක් ඇඩම් සිය අනියම් පෙම්වතිය වූ කෙලී සමර්ස් පිළිබඳ රහස සාරාගෙන් සැඟවුවද, ඔවුන්ගේ විවේක නිවහනේ ඇඳ මතදී කෙලීගේ මළසිරුර සොයාගනු ලැබූ විට මේ සියල්ල උඩුයටිකුරු වී යන්නට ගතවන්නේ එක් නිමේෂයකි.
මෙකී ඝාතනයට සැකපිට ඇඩම් මෝර්ගන්ව අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූ පසු, සාරා මෝර්ගන්ට සිය ජීවිතයේ වඩාත්ම අභියෝගාත්මක නඩුවට සැරසෙනු හැරෙන්නට වෙන විකල්පයක් නොවිණ.
ඇඩම් මෝර්ගන්… කෙලී සමර්ස්ට රහසින් පෙම් කළ බවට, ඇය සිය අනියම් පෙම්වතිය කරගත් බවට වරදකරුද? ඔව්!
එහෙත් ප්රශ්නය එතෙකින් නිමා නොවේ.
ප්රශ්නය… ඇඩම් මෝර්ගන්, කෙලී සමර්ස්ව මරාදැමුවාද?

ඉපැරැණි ලියවිල්ලක් අධ්යයනය කරන නීනා වයිල්ඩ් නමැති පුරාවිද්යාඥවරියට, පුරාවෘත්තවල සඳහන් හර්කියුලස් වීරයාගේ සොහොන් ගැබ සත්ය ලෙසම පවතින්නක් බව දැනගැනීමට ලැබෙයි. එය සොයාගැනීමට ලැබුණොත් මානව ඉතිහාසය එතෙක් මෙතෙක් සිදුකළ විශිෂ්ටතම ඓතිහාසික සොයාගැනීම එය වන බව නීනා වටහාගනියි.
තම පෙම්වතා වූ හිටපු විශේෂ බලකා සෙබළ එඩී චේස් සමඟ එක්වන නීනා, සොහොන් ගැබ සෙවීමේ ගවේෂණය අරඹයි. මේ අතර තවත් පිරිසකට එහි ඇති මිල කළ නොහැකි ධනය ලබාගැනීමට අවශ්ය වෙයි.
දූෂිතබවේත්, රහස් කුමන්ත්රණවලත් ගොදුරු බවට පත්වෙමින් ස්විට්සර්ලන්තයේ සිට ෂැන්හයි දක්වාත්, බෝස්ට්වානාවල සිට ලන්ඩනය දක්වාත් සොහොන් ගැබ සොයමින් යන නීනා සහ චේස්, සොහොන් ගැබ වඩාත් දූෂිත දෑත්වලට හසුවීමට පෙර එය සොයාගැනීමේ අභියෝගයට මුහුණදෙති.
එහෙත් ඒ ප්රචණ්ඩ, වියරු දූෂිතයන්ගේ අරමුණ හර්කියුලස්ගේ සොහොනේ ඇති අසීමිත ධනය පමණක්ම නොවන බව වටහාගන්නා විට නීනා සහ චේස් ඔවුන්ගේ ග්රහණයට හසු වී හමාරය.
බලකාමී වියරු දූෂිතයන්ගේ උත්සාහය ව්යර්ථ කර, ලොව විශිෂ්ටතම පුරාවිද්යාත්මක සොයාගැනීම ලෝකයට පවසන්නට ඔවුන්ට හැකිවේද?
අත්යන්ත ධන නිධානයක් සොයා කෙරෙන වික්රමාන්විත ගවේෂණයේ අවසන් ප්රතිඵලය කුමක් වේද?

කාශ්මීරයේ රෝසබල්හි හිමෙන් වැසීගිය සොහොන් ගෙයක තැන්පත් කර තිබී ඉපැරැණි සිරුරක් සොයාගැනෙයි. මුළු ඉතිහාසයම වෙනස් කළ හැකි අබිරහස් ලේඛනයක් හෙළිදරව් වීම වළක්වන්නට ලොව අස්සක් මුල්ලක් නෑර වෙහෙසෙන රහස් සංවිධානයක් ඒ ගැන උනන්දු වෙයි. අමෙරිකානු ජාතික අනාගතවාචක සිහින දකින ඔහුත්, යෝග ශාස්ත්රයේ අගපැමිණි ඇයත්, අනුකම්පාවිරහිත ජපන් ජාතික දාමරික සුන්දරියත් අතර ඇත්තේ කවර නම් සම්බන්ධයක්ද?
අශ්වින් සංගී, රෝසබල් ලයින් මවන්නේ ආගමික මිථ්යා කතා, පුරාණ විශ්වාස, නූතනයේ ආගමික අන්තවාදය හා ත්රස්තවාදය විස්මිත කුතුහලයකින් එකට මුහුකරමිනි. ජෙරුසෙලම, ලන්ඩනය හා ඉන්දියාව පමණක් නොව, මුළු ලොවපුරා බොහෝ බිම් පීරා ඇදෙන මේ ඓතිහාසික ත්රාසජනක නවකතාව අන්තයේදී ඔබෙන් අසන්නේ එක් පැනයකි. (සැබැවින්ම ජේසුතුමන් ඉන්දියාවේ වැඩසිටියේද?)
අශ්වින් අභියෝග කරන්නේ ඔබේම දැනුමටය.

ධ්රැවීය කලාපයේ, කෘත්රිම සානුවක, ගෝලාර්ධයක් තුළ පිහිටි ‘දෙව්ලොව’ නම් ජනාවාසයකි. දිව්ය නගරය හා කනිබුර්ර්හා වනපෙතෙන් සුසැදි මේ ජනාවාසයේ ආධිපත්යයට එරෙහිව එක් පුද්ගලයෙක් සිය අසිපත ඔසොවන්නේය. ඒ, කිසිදා දේවත්වයට උරුමකම් නොකී, දෙවියෙකු නොවන බවද නොපැවසූ ‘සම’ නම් තැනැත්තාය.
හෙතෙම දෙව්ලොවේ ආධිපත්යයට පහර එල්ල කරන්නේ එහි ගතානුගතික දහම පරයා බුදුදහම හා දෙව්ලොවේ බලයට නතු වූ මිනිසුන්, දෙවියන් හා සම තත්ත්වයකට ගෙන ඒමේ උදාර අරමුණ පෙරදැරි කරගත් ‘අධිවේගකාරී සංකල්පය’ යොදාගනිමිනි. එහෙත් කීන්සේ නුවරදී ඔහු අත්අඩංගුවට පත්වේ.
එතැන් පටන් අඩ සියවසක් ගිය කල වැහිබර රැයක, භික්ෂු සජ්ඣායනා හමුවේ, ‘රැය’ නම් දේවතාවියගේ ආරාමයේ සිදුවන අධි තාක්ෂණික ක්රියාන්විතය කුමක්ද? එය සිදුකරන්නේ කවුරුන්ද? ඒ කුමන කරුණක් අරබයාද? දෙව්ලොවට හා මිනිස් සංහතියට එහි ඇති බලපෑම කුමක්ද?
අද්භූත හැඟීමක් තීව්ර කිරීමේ අභිප්රාය සහිතව මේ විප්ලවවාදියාගේ අන්තර්සංක්රමණයේ සිට රතු පක්ෂියාගේ සිව් ආකාර පුරාවෘත්තයන් දක්වා කතාවස්තුව පෙළගස්වමින්, විද්යා විචිත්ර කල්පිතයක් ඉන්ද්රජාලික අයුරින් නිර්මාණය කිරීමේ සීලස්නිගේ සාර්ථක බව ‘Lord of light’ ග්රන්ථය මනාව විදහා දක්වයි.

“අපි එහෙම්මම සාලෙ බිම,
අළුපාට කාපට් එක උඩ හාන්සි වෙලා,
තව සනීපෙට කිස් කරන්න ගත්තා.
මං පළවෙනි වතාවට ඇමරිකානු මහ පොළොව මත වැතිරුනේ එහෙමයි.
දුශ් අහසක් වගේ මගේ උඩින් හිටියා.”
“ලූ ……..’
අවසාන නොකරන දිග හුස්ම එක්ක ඒ රහස් කෙඳිරිය මට ඉන්න බැරි
කරනවා. ”
එයාව තව තවත් සතුටු කරන්න මට ඕන. ස්වර්ගයේ වළාකූල්වල එයා
ගෑවෙන තරමට අහස්ගත කරන්න මට ඕන. එයාගෙ ජීවිතේ හොඳත්
නරකන් දෙකේදිම උමතු උපරිමය වෙන්න මට ඕන.”
” වයිල්ඩ් ඛෙරිවල පැණි ටීශර්ට් එකේ හැලිලා. ලාවට දම් පාට තීන්ත
පෙගිලා වෙලා වගවගේ ඩොට් ඩොට් හැමතැනම. මම දුශ්ට ෆොටෝ එකක්
අරන් යැව්වා.
ඉක්මනට එන්න මගේ බෙරි ගෙඩියමට ඔයාව ලෙවකන්න ඕනි.
දුශ් දිව දාපු ඉමෝජියකුත් එව්වා.”
“ගෑනියෙක් සතුටු වෙන්නෙ ආදරේ කරන පිරිමියාගෙ ඇස්වල දිලිසෙන
සතුටෙන්. ඒ සතුට වෙනුවෙන් කරන්න නියෙන අමාරුම වැඩේ තමයි
ගැහැණියකට වැඩිපුරම සතුට අරන් එන්නෙ. එක විදිහකට පිරිමියාගෙ
සතුට වෙනුවෙන් දුක විඳින එකම නමයි ගැහැණියගේ සතුට”

“මගෙ ඔලුව වටේ සමනල්ලු පියාඹන්න ගත්තා. පපුව ඇතුලෙ මල් පිපෙන්න ගත්තා ෆෝන් එකේ ස්ක්රීන් එක උඩ තොල් දෙක තියලා මං ඒක විසි තිස් වතාවක් ඉඹගෙන ඉඹගෙන ගියා. ඊට පස්සෙ සතුට කාන්දුවෙන ඇඟිලි තුඩු වලින් මෙහෙම ටයිප් කළා.
“ඔයාට මාව ඇත්තටම බලන්න ඕනද…?”
“ඔව්…”
Toxic- ගර්භ විස

සමහර ඇත්තවල් තියනවා ඒවා කොච්චර
ඇත්ත උනත් පිලිගන්න බැරිම තරමට තිත්තයි.
අපි හරිම තදින් ප්රේම කරන මිනිස්සු
අපිට කොහෙත්ම ප්රේම කරන්නේ නෑ කියලා දැනගන්න එක
මනුස්සයෙක්ට දරන්න අපහසු වේදනාවක්.
අපිට අතීතෙට ගිහින් අතීතයේ සිද්ද වෙච්ච දේවල් වෙනස්
කරලා එන්න බෑ. ඒත් අපිට පුලුවන් අනාගතයෙ දවසක
ආපස්සට හැරිලා සතුටින් බලන්න පුලුවන් ලස්සන දවස් දැන්
ජීවිතේට එකතු කරගන්න.
අම්මලා අඬද්දි දරුවොන්ටත් රිදෙනවා.
අපි හැමෝගෙම ජීවිත ඉදිරියට යන්න ඕනෙ. ඉදිරියට යන්න
පුලුවන්කම තියෙද්දි පිටිපස්ස හැරිලා බල බලා ලතවෙන්න
තියාගත්තොත් ඉස්සරහට අඩියක් තියද්දි අපි පිටිපස්සට අඩි දෙකක්
තියලා. එතකොට කවදාවත්ම ඉස්සරහට යන්න වෙන්නෙ නෑ.


අපි හිටපු කුලී ගෙදර තිබුණ අඹ ගහේ අඹ ගෙඩි තුනක් තිබුණා. ඒ අඹගෙඩි තුනෙන් අඹ ගැටේ වැටුන දවසේ ඔයා ඒක අහුලගෙන අඹ පුතා වැටිලා, දැන් අඹ අම්මටයි තාත්තටයි කෝ අම්මේ පුතෙක් කියලා මූණ බෙරි කරගත්තා. එදා මුළු දවසම ඔයා දුක් උනේ අකාලෙ වැටුණ අඹ පුතා ගැන. ගහ ගාවට ගිහින් ඉතුරු අඹ ගෙඩි දෙක දිහා බල බල ඕගොල්ලන්ට දුකදු කිය කිය ඔයා ඇහුවා. සැරින් සැරේ මං ගාවට ඇවිත් අම්මේ අඹ අම්මයි තාත්තයිත් වැටෙන්න යන්නෙ කියල කිව්වා. එදා ඔයාගෙ චූටි හිත සැනසෙන්න මට කොයිතරම් දේවල් කිව්වත් ඔයාව අඹ ගහ ගාවට දුවන එක මට නවත්තගන්න බැරි උනා. පහුවෙනිදා අනික් අඹගෙඩි දෙකත් බිම වැටිල තිබුණා.
අම්මේ අඹ අම්මයි තාත්තයි වැටිලා. ඔයා අඹගෙඩි දෙක දෝතට අරන් ආවා. පුංච් රවුම් ඇස් ඇතුළේ කඳුළු පුරෝගෙන අම්මෙ මට දුකයි. කියලා ඔයා කිව්වා.

එකපාරටම සටපට සත්තපඩි වෙන්න මේ මෑණියෝ කෑ ගහන්න පටන් ගත්තා.
“හහ් හහ් හහ් පිරිසිදු නෑ පිරිසිදු නෑ මේකි පිරිසිදු නෑ… මට කියවෙන්නෙ නෑ සාස්තරේ..” මම අන්දුන් කුන්දුන් උඩ බැලුවා බිම බැලුවා. ගෑනි මට ඔරෝනවා. බෝඩිමේ අක්කයි අයියයිත් මූණ දිහා බලනවා.
“අපි දවල් චිකන් කාපු හින්දද දන්නෙ නෑ”
අයියා අක්කගෙන් ඇහුවා. මෑණි අඩි පොළොවෙ හැප්පුවා. කොණ්ඩෙ කඩා ගත්තා ත්රිශූලයකුත් ගත්තා කාලි මෑණියක්ගේ පිළිමෙ ගාවට ගිහින් අම්මා අම්මා චුස් බුස් වැස් ආම ආමා ගගා මොනවද කිව්වා. ඊට පස්සෙ හැරුණා බෝඩිමේ අක්කා දිහාට හෙනම කරුණාවෙන් ”අම්මා කවුද මේකි මේකි පිරිසිදු නෑ ශුද්ධ භූමිය කිළුටු කළා අම්මා මෙකි. මට සාස්තරේ කියවෙන්නෙ නෑ අම්මා මේකි කිටු එකියක්..”
යකඩෝ මේ ගෑනි මේකි මේකි ගගා කියවන්නෙ මට ත්රිශූලේ උලුක් කරන්නෙ මට අනින්න වගේ මට නැග්ගා අසූහාරදාහට මම කිව්ව මම එන්න කලින් නාල ආවෙ කියල උදේ නාල ඔෆිස් ගිහින් ඇවිත් වොශ් දාල නිදාගන්න කලින් ආපහු ඇඟ හෝදන මට පිරිසිදු නෑ කියල කියද්දි කාටද ඉවසන්න පුළුවන්. බෝඩිමේ අක්කත් කිව්වා,
මෑණියනි මේ නංගි හැමදාම නානවා” කියලා.


මහත් පුදුමයකි. මෙතුවක් කාලයක් බිම බලාගෙන ශාන්ත ලීලාවෙන් සිටි පිළිමයේ හිස එස වී තිබුණි. එපමණක් ද නොව පිළිමයේ නෙත් යුවල ගිනි බෝල දෙකක් මෙන් රක්ත වර්ණයෙන් දැවෙමින් තිබුණි. පිළිමය ගමට පිටු පා බලාගෙන සිටියේ නගරය පිහිටා ඇති ඉසව්වයි. මෙතුවක් එළකිරෙන් පුද සත්කාර ලැබ සුදෝසුදු පාටින් දිදුලන ලද පිළිමය කළු පැහැයට හැරී තිබුණි.
මේ දුටු ගම්මු වචනයෙන් විස්තර කළ නොහැකි තරමේ භීතියකින් ඇලලී ගියහ. සිය නෙත් පමණක් නොව මුව ද පමණට වඩා ඇරී ගියේ නිතැතිනි. මෙම විශ්මයජනක සිදුවීමේ දෙවන පරිච්ඡේදය ආරම්භ වූයේ තවත් නිමේෂයකිනි. නාරං යායට යටි පැත්තෙන් වූයේ කුඩා ප්රපාතයකි. එම පෙදෙසේ සිට නැඟී ආ විලාපය ගම්මුන්ගේ සිරුරු ලොමු දැහැගැන්වීමට සමත් විය.

‘මානව අස්ථි කොටසක් හා බැඳුණු අසාමාන්ය කලා නිර්මාණයක් ප්රදර්ශනයකදී හමුවේ!’
සුප්රකට කලාකාරිනියක වන වැනේසා චැප්මන්ගේ මරණය සිදුවන්නේ විසඳාගත නොහැකි අබිරහස් රැසක් ඉතිරිකරමිනි. මිනිස් ඇසුරින් දුරස් වී, දූපතක හුදෙකලාව වාසය කළ ඇය සැබැවින්ම අබිරහස් ගැහැනියක් විය.
වැනේසාගේ මරණයෙන් පසුවද, ඇගේ මිහිදන් කළ මතකයන් අතර සැරිසරමින් සිටින ග්රේස්, තම මිතුරියගේ අබිරහස් ජීවිතය පිළිබඳ යමක් දැනසිටියා විය හැකිය! නැතහොත්, මැදියම් රාත්රියේ ෆෙයාබර්න් මැඳුරේ සිතුවම් අතර සැරිසරන අද්භූත මහලු ගැහැනිය හෝ උමතු ගැහැනියක ලෙස දූපතේ දිවිගෙවන මාගරිට් මේ පැටලුණු ගැටලු ලිහාදමනු ඇතිද?
වඩදිය ගලා එන එක් අද්භූතකර නිමේෂයක, ඔහුද එම සිදුවීම් පෙළේ සාමාජිකයෙකු බවට පත්විය හැකිව තිබිණි!

මම ලෙඩෙක් මට ලෙඩක්
ආලෝකය වේවා! එවිට ආලෝකය විය – මහා බලධාරි
ආධිපත්යයක් විඳීමේ ආතල් එක – සිඩ් ෆීල්ඩ් න්යාය –
දුටුගැමුණුගේ තාත්තා එළාර වෙන්න බැරිද? –
කලිසමේ චූ ගියාට එච්චරම ගඳ නෑ –
අපි මේ ඉන්නේ ජීවත් වෙමින් නෙමෙයි මැරෙමින් –
පැවැත්මෙහි ද්විත්ව ස්වරූපයක් ඇත –
චිත්රපටයක් වාචිකව බැලීම – ශේක්ස්පියර් මිනීමරුවෙක් නම් –
දේවාලයක් කියන්නේ කඩයක්ම තමයි –
ජීවිතය කියන්නේ ක්ෂුද්ර ක්ෂණයක් විතරයි

මම එයාට ආදරෙයි.. මම මයේලිට ආදරෙයි අශී.. කිසිම දවසක ඔයාගෙන්වත් නොදැනුන ආදරයක් ආරක්ෂාවක් ඒ ඇස් දෙක ඇතුලේ මට දැනෙද්දි මම ඒ ආදරේට ලෝබයි. ඔයා ගැන නොදැනුන හැගීම් ගොඩක් මට මයේලි ගැන දැනෙනවා. අහලා තියෙනවද කතාවක් අයිති තැන නෙමෙයි දැනෙන තැනයි මිනිස්සු නවතින්න ඕනේ කියලා.. මට මගේ කකුල් දෙකෙන් හිටගන්න පුළුවන් උන දවසට මම එනවා.. මේ හැමදේම අපි කතා කරලා විසඳගමු මොකද මම මේ අහිංසක හිතට ආදරෙයි..! “මම ඔයාට ආදරෙයි මයූ ඒක කවදා කොතනකදී දැනුන කියන්න දන්නෙ නෑ හැබැයි වෙච්ච හැමදේම ඔයාව මට හම්බෙන්න උනා වගේ දැනෙනවා. ආදරය, ප්රේමය එය පැවසිය නොහැකි තරමට වදන් පැටලෙන හැඟුමක්ව අවසන්ය.

මහනුවර යුගයේ උන් වලව් පරම්පරා දෙකක පුනරුප්පත්තිය…
පිල්ලිය බැදගත් රූමත් යුවතිය සාරනා ද?
බක් මී මල් යායක් මැද
කරුමයක අවසානයද ?
උරුමයක ආරම්භය ද?
සහකරුවන්ගේ මිණි කොඩොල් පෙන්වූ මාවත දිගේ අතීතය හරහා වර්තමානය කියවන්න…